jezahost
· güncellendi: 15 Kasım 2026
  • debugging
  • nginx
  • cdn
  • tls

Dört doğru karar, bir bozuk bağlantı

İmzalı bir onay bağlantısı yalnızca girişten sonra 403 döndürüyordu, başka hiçbir yerde değil. CDN, nginx, framework ve uygulama tek tek doğru yapılandırılmıştı. Birlikte değil.

Bu kısa bir hata ayıklama hikâyesi. İçinde kötü adam yok. Her bileşen kendi dokümantasyonunun önerdiği şekilde yapılandırılmıştı, sonuç yine de yalnızca girişten sonra ortaya çıkan bozuk bir özellik oldu.

Belirti

Müşteri portalımız imzalı bağlantılar içeren e-postalar gönderir: URL bir son geçerlilik zamanı ve bir HMAC taşır, uygulama da bir işlem yapmadan önce ikisini de doğrular. Bir müşteri böyle bir bağlantıya tıkladı, kendisinden giriş yapması istendi (beklenen bir durum), giriş yaptı ve 403 Invalid signature aldı. Aynı bağlantı zaten giriş yapılmış bir tarayıcıda açıldığında da başarısız oldu. Birkaç dakika önce oluşturulan bağlantılar ise çalışmıştı.

Zincir

Her biri tek başına sorunsuz dört gerçek:

1. Portal bir CDN'in arkasında. CDN, TLS'i sonlandırır ve isteği özel bir yol üzerinden origin'imize iletir. Olağan başlıkları ekler: istemcinin gerçek IP'si ve X-Forwarded-Proto: https.

2. nginx, CDN'in real-IP başlığına güvenecek şekilde yapılandırılmış. set_real_ip_from artı real_ip_header; böylece loglar ve rate limit'ler CDN'in değil, müşterinin adresini görür. Standart.

3. Uygulamanın bir güvenilen proxy listesi var. Çoğu framework gibi, X-Forwarded-* başlıklarını yalnızca güvendiği ve bağlanan IP'ye göre tanıdığı proxy'lerden kabul eder. Doğru; aksi halde herkes iletilen protokolü sahteleyebilirdi.

4. İmzalı URL'ler şemayı da kapsar. İmza tam URL'yi, https://... dahil, kapsar. Bu da doğru; şemayı yok sayan bir imza daha zayıf olurdu.

Şimdi bunları bir araya getirelim. nginx'in real-IP modülü, istek uygulamaya ulaşmadan önce REMOTE_ADDR'yi müşterinin IP'siyle değiştirir. Uygulama, REMOTE_ADDR'nin güvenilen bir proxy olup olmadığına bakar. Müşterinin IP'si değildir. Bu yüzden X-Forwarded-Proto'yu yok sayar. TLS CDN'de sonlandırıldığı için uygulamanın gördüğü bağlantı düz HTTP'dir. Dolayısıyla uygulama, istek URL'sinin http://... olduğunu düşünür. İmzayı http://... üzerinden yeniden hesaplar, https://... üzerinden üretilmiş olanla karşılaştırır ve ikisi farklıdır. 403.

Neden yalnızca girişten sonra görünüyordu

Kimlik doğrulama middleware'i, imza middleware'inden önce çalışıyordu. Anonim bir tıklama önce giriş sayfasına yönlendiriliyordu; müşterinin ilk olarak bir hata yerine giriş formu görmesinin nedeni buydu. İstek ancak başarılı bir girişten sonra imza kontrolüne ulaşıyor ve orada başarısız oluyordu. Bu sıralama hatayı bir oturum sorunu gibi gösterdi ve bir süre yanlış yerde aradık.

Çözüm

Yeniden yazılmış adrese değil, proxy'ye güvenin. Somut olarak: uygulamanın güvenilen proxy yapılandırması, özel origin yolundan gelen istekler için iletilen başlıkları kabul edecek şekilde değiştirildi, çünkü bizim topolojimizde origin'e başka hiçbir şey ulaşamaz. İletilen protokol dikkate alınınca istek URL'si yeniden https://... olur ve imzalar doğrulanır. Ayrıca bu rotalarda imza kontrolünü kimlik doğrulamanın önüne aldık; böylece geçersiz bir bağlantı giriş formu yerine açık bir mesajla hemen başarısız olur.

Ders, eğer buna ders denebilirse

Dört parçanın hiçbiri yanlış değildi. Her biri dokümante edilmiş, önerilen ayardı. Arıza etkileşimdeydi; özellikle de nginx'in real-IP yeniden yazımının uygulamanın görüş alanı dışında gerçekleşmesindeydi. Sonraki bir bileşenin güven kararları için kullandığı bilgiyi yeniden yazan bir katman eklediğinizde, o bileşenin artık istek hakkında neye inandığını kontrol edin. "Bunu kim gönderdi" ile "bu nasıl geldi" iki farklı sorudur ve real-IP yeniden yazımından sonra bunlardan yalnızca birinin cevabı hâlâ orijinal cevaptır.