jezahost
· განახლდა: 15 ნოემბერი, 2026
  • ipv6
  • windows-server
  • proxmox
  • cloudbase-init

IPv6 Windows Server-ზე cloudbase-init-ით: რატომ ფუჭდება და როგორ გამოვასწორეთ სტუმარ სისტემასთან შეხების გარეშე

Proxmox-ზე Windows VM-ის ipconfig0-ში ip6=-ის დამატება IPv4-ს შლის. გიყვებით, რატომ იქცევა ასე cloudbase-init, რომელი ორი თვალსაჩინო გამოსავალი უარვყავით და რა metadata-ზე დაფუძნებული მიდგომა დავნერგეთ.

ახლახან ჩვენს ყველა VPS-ზე native IPv6 ჩავრთეთ. Linux-ზე ყველაფერი მშვიდად ჩაიარა: Proxmox მისამართს cloud-init დისკზე წერს, cloud-init მას შემდეგი ჩატვირთვისას იყენებს და მორჩა. Windows Server-ზე სულ სხვა ამბავი მოხდა. ამ სტატიაში აღვწერთ, რა წავიდა არასწორად, რატომ და რა მიდგომამდე მივედით ბოლოს. თუ Proxmox-ზე cloudbase-init-ით Windows სტუმარ სისტემებს უშვებთ, სტატიის პირველი ნახევარი, სავარაუდოდ, ნახევარ დღეს დაგიზოგავთ.

საწყისი კონფიგურაცია

ჩვენი Windows იმიჯები Windows Server 2025-ის სტანდარტული შაბლონებია: დაყენებულია cloudbase-init, რომელიც Proxmox-ის ConfigDrive-ის წასაკითხად არის მორგებული. Proxmox ქმნის config-2 ლეიბლიან ISO-ს, რომელშიც არის openstack/latest/meta_data.json და ქსელის კონფიგურაციის ფაილი. cloudbase-init მას პირველი ჩატვირთვისას კითხულობს: hostname, ადმინისტრატორის პაროლი, ქსელის პარამეტრები. ეს ნაწილი თვეების განმავლობაში უპრობლემოდ მუშაობდა.

IPv6-ისთვის ყველაზე აშკარა გზით წავედით და VM-ის ipconfig0-ში ip6=...,gw6=... დავამატეთ, ზუსტად ისე, როგორც Linux-ისთვის.

რა მოხდა

სატესტო VM IPv6 მისამართით ჩაირთო და IPv4-ის გარეშე. ადაპტერზე მხოლოდ APIPA (169.254.x.x) მისამართი იყო. სერვერი IPv6-ით ხელმისაწვდომი იყო, მაგრამ მისკენ მიმავალი ყველა IPv4 გზა, მათ შორის ის, რომელზეც ჩვენი provisioning pipeline არის დამოკიდებული, გაქრა.

რატომ

Proxmox ქსელის კონფიგურაციას Debian ENI ფორმატში წერს (/etc/network/interfaces-ის სტილში). dual-stack ინტერფეისისთვის ის ორ stanza-ს ქმნის:

auto eth0
iface eth0 inet static
    address 10.0.0.5
    netmask 255.255.255.0
    gateway 10.0.0.1

iface eth0 inet6 static
    address 2001:db8::5
    netmask 64
    gateway 2001:db8::1

cloudbase-init-ის ENI პარსერი (debiface.py) IPv4-ის გათვალისწინებით დაიწერა. inet6 stanza-ს ის იმავე ინტერფეისად არ აღიქვამს. სანაცვლოდ ორივე stanza-ს ინტერფეისის ორ ცალკე განსაზღვრებად კითხულობს, და რადგან მეორეში IPv4 ველები არ არის, ადაპტერს კიდევ ერთხელ, მხოლოდ IPv6 stanza-ს მიხედვით აკონფიგურირებს. ამ დროს IPv4-ის პარამეტრები გადაიწერება. cloudbase-init-ის ENI პარსერით IPv6-ის მიღების დოკუმენტირებული გზა post-up ip -6 addr add ... ხაზია, Proxmox კი ასეთ ხაზს არ ქმნის.

ასე რომ, პრობლემა არც Windows-შია და არც Proxmox-ში. ეს ფორმატის შეუსაბამობაა ორ ინსტრუმენტს შორის, რომლებიც dual-stack-ისთვის ერთად არასდროს გამოუცდიათ.

უარყოფილი ვარიანტი 1: guest agent exec

პირველი გამოსავალი, რაც თავში მოდის: cloudbase-init-ის გვერდის ავლით მისამართის QEMU guest agent-ით გადაცემა: qm guest exec <vmid> -- netsh interface ipv6 add address .... ეს მუშაობს. მაინც უარვყავით.

Proxmox-ში guest-exec-ის დამრთველი უფლება არის VM.GuestAgent.Unrestricted. უფრო ვიწრო, «მხოლოდ ამ ერთი ბრძანების გაშვების» პრივილეგია არ არსებობს. მისი მიცემა იმ token-ისთვის, რომელსაც ჩვენი კლიენტების პორტალი იყენებს, ნიშნავდა, რომ პორტალს შეეძლებოდა კლასტერის ყველა სტუმარ სისტემაში SYSTEM-ის სახელით ნებისმიერი ბრძანების შესრულება. პორტალი ინტერნეტისთვის ღია ვებ-აპლიკაციაა. ერთი IPv6 მისამართისთვის ასეთ გაცვლაზე წასვლას არ ვაპირებდით.

უარყოფილი ვარიანტი 2: instance-ის ხელახლა შექმნა

cloudbase-init თავის პლაგინებს ყოველ instance ID-ზე ერთხელ უშვებს. ID-ის შეცვლა ყველაფერს თავიდან აშვებს, მათ შორის ქსელის პლაგინს. მაგრამ თავიდან ეშვება SetUserPassword-იც, რომელიც ადმინისტრატორის პაროლს metadata-ში მითითებულზე აბრუნებს. კლიენტისთვის, რომელმაც provisioning-ის შემდეგ პაროლი შეცვალა, ეს უსიამოვნო სიურპრიზია.

რა გავაკეთეთ სანაცვლოდ

სტუმარი სისტემა თავს თვითონ აკონფიგურირებს იმ metadata-დან, რომელზეც უკვე აქვს წვდომა, და არსად არ არის საჭირო ახალი პრივილეგიები.

  1. Metadata. პორტალი meta_data.json-ში წერს დამატებით, vendor-ის პრეფიქსიან გასაღებს (დაახლოებით ასეთს: "<vendor>": {"ipv6": {"address": ..., "prefix": 64, "gateway": ..., "mac": ...}}). cloudbase-init უცნობ გასაღებებს უგულებელყოფს. ipconfig0 მხოლოდ IPv4-ით რჩება, ამიტომ ENI პარსერი inet6 stanza-ს ვერასდროს ხედავს და IPv4 ხელუხლებელი რჩება.
  2. დისკის განახლება. გასაღების ჩაწერის შემდეგ პორტალი Proxmox-ს სთხოვს cloud-init დისკის ხელახლა შექმნას (PUT /nodes/{node}/qemu/{vmid}/cloudinit). ამისთვის საკმარისია ის უფლებები, რაც პორტალს ისედაც ჰქონდა. სტუმარი სისტემა ISO-ს ახალ შიგთავსს მაშინვე ხედავს, გადატვირთვის გარეშე.
  3. პატარა სინქრონიზაციის სკრიპტი შაბლონში. C:\ProgramData\<vendor>\<script>.ps1, რომელსაც დაგეგმილი ამოცანა SYSTEM-ის სახელით უშვებს ჩატვირთვისას და ყოველ ორ წუთში. სკრიპტი:
    • პოულობს config-2 ლეიბლიან ტომს და კითხულობს meta_data.json-ს;
    • ადაპტერს პოულობს MAC-ით და არა სახელით («Ethernet» თუ «Ethernet 2»: ამაზე დამოკიდებულება არ გინდათ);
    • რამის გაკეთებამდე ელოდება, სანამ ადაპტერს ნამდვილი IPv4 მისამართი არ ექნება, ასე რომ პირველი ჩატვირთვისას cloudbase-init-თან არასდროს ეჯიბრება;
    • თუ გასაღები არის და მისამართი არა: netsh interface ipv6 add address ... store=persistent და ნაგულისხმევი მარშრუტი, ხოლო გაკეთებულს პატარა მდგომარეობის ფაილში იწერს;
    • თუ გასაღები აღარ არის და მდგომარეობის ფაილის მიხედვით მისამართი ჩვენ დავამატეთ: შლის მას;
    • IPv4-ს არასდროს ეხება.
  4. შემოწმება. პორტალი შედეგს ადასტურებს guest agent-ის მხოლოდ წაკითხვის network-get-interfaces გამოძახებით, რომელსაც მხოლოდ audit პრივილეგია სჭირდება. ხაზი სტატუსს «გამოყენებულია» მხოლოდ მაშინ აჩვენებს, როცა მისამართი სტუმარ სისტემაში მართლაც ჩანს, და არა მაშინ, როცა ჩვენ გვგონია, რომ უნდა ჩანდეს.

დაგეგმილ ამოცანასთან დაკავშირებული ორი ხაფანგი:

  • Register-ScheduledTask უარყოფს RepetitionDuration = [TimeSpan]::MaxValue-ს შეცდომით "The task XML contains a value which is incorrectly formatted or out of range". უბრალოდ ნუ მიუთითებთ ხანგრძლივობას; Server 2016+ ვერსიებზე ეს უვადოს ნიშნავს.
  • ინსტალერი იდემპოტენტური გახადეთ (რეგისტრაციის მოხსნა, გადაწერა, ხელახლა რეგისტრაცია). შაბლონის აწყობისას მას არაერთხელ გაუშვებთ.

შედეგები

პორტალიდან ჩართვა: მისამართი სტუმარ სისტემაში დაახლოებით 60 წამში ჩნდება, IPv4 ხელუხლებელია. გადატვირთვის შემდეგაც რჩება. გამორთვა: მისამართი დაახლოებით 60 წამში ქრება. VM-ის შაბლონიდან ხელახლა აწყობა მას ხელით ნაბიჯების გარეშე ისევ იყენებს, რადგან metadata-ს გასაღები გადადის. Windows-ის შეკვეთა, სადაც IPv6 მონიშნულია, მისამართს პირველი ჩატვირთვიდან დაახლოებით ხუთ წუთში იღებს: ეს არის cloudbase-init-ის საკუთარი specialize და გადატვირთვის ციკლი პლუს ამოცანის ერთი ინტერვალი.

ძველი შაბლონიდან აწყობილ არსებულ VM-ებზე ეს სკრიპტი არ არის. გადავწყვიტეთ, მათზე შემდგომ არ დაგვემატებინა; IPv6 Windows-ზე ხელმისაწვდომია ახალი სერვერებისთვის და ხელახლა აწყობილებისთვის.

დასკვნები

  • Proxmox + cloudbase-init + dual-stack ipconfig0 ნაგულისხმევად გაფუჭებულია. გაშვებამდე გამოცადეთ.
  • რჩევას «უბრალოდ guest exec გამოიყენე» აქვს უფლებების ფასი, რომლის შეუფასებლობაც ადვილია.
  • როცა სტუმარი სისტემა თავის კონფიგურაციას თვითონ იღებს metadata-დან, რომელსაც ისედაც ენდობა, ეს მოსაწყენია, ახალ პრივილეგიებს არ მოითხოვს და სწორედ ეს მიდგომა გამოდგა რეალურად მდგრადი.